Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Μαρτυρίες-σοκ από τους μετανάστες

ΚΥΡΙΑΚΗ 28-5-2017








Από την επεξεργασία των στοιχείων προκύπτει πως πάνω από τους 7 στους 10 (72%) όσων ακολούθησαν τις ροές της Κεντρικής Μεσογείου υπέστησαν σωματική βία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους







 Πρόσφυγες και μετανάστες κρατούνται αιχμάλωτοι στα χέρια ένοπλων ομάδων, υφίστανται σωματική βία, εξαναγκάζονται σε απλήρωτη εργασία ή πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης προκειμένου να αγοράσουν την ελευθερία τους, ενώ κάποιοι υποχρεώνονται ακόμη και να δώσουν αίμα, όργανα ή μέλη του σώματός τους για να εξασφαλίσουν μετρητά.

Οι σοκαριστικές μαρτυρίες για πρακτικές σύγχρονης δουλείας στους μεταναστευτικούς δρόμους προς την Ευρώπη καταγράφονται σε πρόσφατη έρευνα του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ) για το trafficking, η οποία έγινε σε δείγμα 2.387 προσφύγων που έφτασαν στην Ευρώπη από τον Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο φέτος μέσω των θαλάσσιων περασμάτων της Μεσογείου.

Από την επεξεργασία των στοιχείων προκύπτει πως πάνω από τους 7 στους 10 (72%) όσων ακολούθησαν τις ροές της Κεντρικής Μεσογείου υπέστησαν σωματική βία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους.

Το 64% των τελευταίων δήλωσαν πως κρατήθηκαν αιχμάλωτοι παρά τη θέλησή τους σε σπίτια ή γκαράζ από ενόπλους που δεν ανήκουν στις επίσημες κρατικές αρχές, με ελάχιστο φαγητό και νερό. Οι περισσότερες καταγγελίες αφορούν περιστατικά που συνέβησαν στη Λιβύη και έπονται η Τουρκία και το Σουδάν.

Ενας στους δύο (49%) δήλωσε πως υποχρεώθηκε να εργαστεί ή να παράσχει απλήρωτες υπηρεσίες (καθαριότητα, κηπουρική, οικιακά, γεωργία, μεταφορές, κατασκευές και μεταποίηση), ακόμα και υπό την απειλή όπλου από τον εργοδότη ή συνεργάτη του. 

Και εδώ τα περισσότερα κρούσματα αφορούν τη Βόρειο Αφρική (Λιβύη, Αλγερία), αλλά καταγράφηκαν ορισμένες μαρτυρίες για ανάλογα κρούσματα απλήρωτης εργασίας και στην Ελλάδα από το 1% των ερωτηθέντων.

Το 1,75% των προσφύγων και μεταναστών που ρωτήθηκαν ανέφερε περιπτώσεις ατόμων που προσεγγίστηκαν κατά μήκος της διαδρομής από άτομα που προσέφεραν μετρητά με αντάλλαγμα αίμα, όργανα ή μέλη του σώματός τους. 

Το 1,5% δήλωσε πως γνωρίζει περιστατικά ατόμων που εξαναγκάστηκαν να δώσουν όργανα, και μάλιστα χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Οι περιπτώσεις εμπορίας οργάνων αναφέρθηκαν κυρίως στη Λιβύη (72%), και ακολουθούν η Αίγυπτος (7%), αλλά και η γειτονική μας Βουλγαρία (7%).

Ενας στους τέσσερις ανέφερε περίπτωση ατόμου που απειλήθηκε με σεξουαλική βία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ενώ ένα μικρό ποσοστό γυναικών δήλωσε ότι προτάθηκε προσυμφωνημένος γάμος στις ίδιες ή σε κοντινό συγγενικό τους πρόσωπο.

Καταγγελίες
 
Οι καταγγελίες για κρούσματα βίας και ανθρώπινης εκμετάλλευσης είναι λιγότερες στις χώρες που ακολουθούν τη διαδρομή της Ανατολικής Μεσογείου και αφορούν στη συντριπτική τους πλειονότητα περιστατικά που έγιναν στην Τουρκία (84%), αλλά δεν αφήνουν στο απυρόβλητο και την Ελλάδα (7%), όπου καταγγέλθηκαν περιστατικά σωματικής βίας και εξαναγκασμός σε εργασία, σε Αθήνα και Μυτιλήνη.


Οπως αναφέρεται, όσοι βρίσκονται στην Τουρκία περιμένοντας να μετακινηθούν, περνούν κάποιο διάστημα σε τοποθεσίες υπό τον έλεγχο των διακινητών ώσπου να εκπληρωθούν οι προϋποθέσεις για τη συνέχιση του ταξιδιού τους. 

Εχει αναφερθεί ότι μετανάστες και πρόσφυγες που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν λύτρα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σεξουαλικής εκμετάλλευσης ώστε να αποπληρώσουν τα χρέη τους. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα περιστατικά συμβαίνουν σε παραμεθόριες περιοχές ή αμέσως μετά το πέρασμα των συνόρων Ιράν-Τουρκίας.

Τα δίκτυα των διακινητών βάζουν στο στόχαστρο και πρόσφυγες εγκατεστημένους στην Τουρκία, οι οποίοι πείθονται να μεταναστεύσουν εκ νέου, με την υπόσχεση ασφαλούς και γρήγορου περάσματος στη Δυτική Ευρώπη. 

Οι ερωτηθέντες απάντησαν πως οι διακινητές τους απάγουν και ζητούν λύτρα, αφού λάβουν την αρχική συγκατάθεση για τη διαδικασία μετακίνησης. Στο τμήμα της που αφορά στις μεταναστευτικές διαδρομές της Ανατολικής Μεσογείου, η έρευνα διενεργήθηκε σε πρόσφυγες και μετανάστες που βρίσκονται στην Ελλάδα, την Ουγγαρία, τη Σερβία και την ΠΓΔΜ, σε δείγμα 1.221 ερωτηθέντων 54 διαφορετικών εθνικοτήτων από συνολικά 47 χώρες.

Τα θύματα trafficking και άλλων μορφών εκμετάλλευσης στη διαδρομή αυτή είναι κυρίως Σύροι, Ιρακινοί και Αφγανοί, ενώ οι περισσότεροι κατέδειξαν τη Βουλγαρία ως τη χώρα όπου κρατήθηκαν παρά τη θέλησή τους. 



ΠΗΓΗ. ethnos.gr