Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Λίμνη Κάρλα - Υμνήθηκε από τον Όμηρο, τον Πίνδαρο, τον Στράβωνα

ΔΕΥΤΕΡΑ 13-2-2017




Η λίμνη Κάρλα, ή λίμνη Βοιβηίδα (παλαιότερα) και κατά την αρχαιότητα Βοιβηίς, ή Βοιβιάς, ή Βοίβη, ή λίμνη της Πελασγιώτιδος, ήταν λίμνη η οποία αποξηράνθηκε το 1962. 
Βρισκόταν νοτιοανατολικά της Λάρισας, κοντά στις βόρειες πλαγιές του Πηλίου, στα όρια των Νομών Λαρίσης και Μαγνησίας.

Η λίμνη Βοιβηίδα (Φοίβη – Βοίβη), ή Κερκινίτις, ή Κάρλα, ή Κάρλα Σου ή Κάρλα Γκιόλ, ο “Βάλτος” για τους ντόπιους, πορεύτηκε μαζί με τους παραλίμνιους ανθρώπους ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα.
Υμνήθηκε από τον Όμηρο, τον Πίνδαρο, τον Στράβωνα κ.α. 

Ο τόπος συνδέθηκε με τον θεό Απόλλωνα, το “Φοίβο”, που στην περιοχή ερωτεύτηκε την όμορφη Κυρήνη, την καλλονή Δάφνη και με την Κορωνίδα γέννησε το φημισμένο γιατρό της αρχαιότητας, Ασκληπιό.
Απ’ την περιοχή της Κάρλας ξεκινούν για την Αργοναυτική εκστρατεία ο Άρμενος, ο Πρόθοος και ο Εύμηλος, ενώ η λίμνη ήταν πέρασμα ή καταφύγιο για πολλούς ημιθέους και ήρωες (Θησέας, Ηρακλής, Αμαζόνες) στην πορεία τους για τις διάφορες αποστολές τους.

 Κατά τη διάρκεια των εργασιών για την ανασύσταση της λίμνης ήρθαν στο φως σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα (ενδεικτικά: κοσμήματα, αγγεία, νομίσματα, κλίβανοι, υπολείμματα κτιρίων, αγωγοί, τάφοι). 








 



 




Το υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε μάλιστα τη διατήρηση και μετατροπή σε επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο, ενός τμήματος προϊστορικού οικισμού, έκτασης 3,5 στρεμμάτων, του τέλους της Νεολιθικής Εποχής.
 












 Στα νερά της λίμνης άκμασε ένας λιμναίος πολιτισμός που η αρχή του χάνεται στα βάθη του χρόνου και το τέλος του έρχεται το 1962 με την αποξήρανση της Κάρλας.

Για πολλές γεννιές οι κάτοικοι της παραλίμνιας περιοχής ήταν αποκλειστικά ψαράδες και ζούσαν κυριολεκτικά στη αγκαλιά της λίμνης μέσα σε καλύβες για εννιά μήνες περίπου κάθε έτος. 






Επέστρεφαν στο χωριό την Κυριακή των Βαϊων, για να ξαναγυρίσουν και πάλι στη λίμνη το Δεκαπενταύγουστο. 
Το ενδιάμεσο αυτό διάστημα, απαραίτητο για να αναπτυχθεί ο γόννος των ψαριών ονομάζονταν απεργία.



Στην υδάτινη πολιτεία επικρατούσαν οι καλύβες, τα "καράβια" - οι πρωτότυπες χωρίς καρίνα βάρκες των ψαράδων της Κάρλας - οι ψαράδες, τα ψάρια, τα πουλιά και τα ραγάζια. 
Όλα μαζί, άνθρωποι, ζώα και φυτά σε αρμονική σύνθεση.